Zamykaja na kilka lat z powodu remontu Muzeum Picassa, a ze to w naszej dzielnicy, poszlismy. Mam taka teorie, ze Picasso w mlodosci sie wysilil, nabazgral kilka arcydziel, a potem geniusz malarstwa przeistoczyl sie w geniusza biznbesu. Malowal dla kasy masowo zdeformowane twarze, a te, ktorych nie sprzedal, podarowal panstwu francuskiemu. I one sa prezentowane w palacu (Hotel) Sale. Zbudowal go Jean Boullier de Bourges dla Pierre Aubert de Fontenoy, dzierzawcy podatku od soli.
Zakupiony przez Miasto Paryz w 1962. W 1976 Roland Simounet wprowadzil tu Muzeum Picassa.
http://www.musee-picasso.fr/

Bylem tamn kilka razy w pierwszych latach pobytu w Paryzu i zmienilo sie tam na gorsze. Wogole nie wolno robic zdjec. Na szczescie cyknalem, co ciekawsze podczas poprzenich wizyt.

 


U gory:
Zakochani, 1919
Rzezbiarz 7 grudnia, 1931
Rodzina, 30 wrzesnia 1970
po lecej:
Zatoka w Cannes, 19 kwietnia- 9 czerwca 1958.
Wcielo mi podpisy obrazow nizej
Jeszcze nizej dwie wersje Sniadania na trawie



Obrazy Picassa ogladalem rowniez w Muzeum Sztuki Wspolczesnej w Centrum Popidou. Po lewej L’aubade (piesn lub muzyka poranna, zgielk, kocia muzyka) 1942 jest uwazane za jedno z najbardziej charanterystycznyc dziel Picassa z okresu II wojny swiatowej. Stanowi parodie tematow charakterystycznech dla „dobrych czasow”: serenad i odalisk. Wiezienne, klaustrofobiczne otoczenie bohaterek i posiekane cialo lezacej kobiety symbolizuje okrucienstwo czasow, a ptak, ktorego profil widac w brzuchu kobiety z mandolina, nadzieje. Jakby kto mial watpliwosci co do tego ptaka, to obok obrazu zacytowana jest wypowiedz Pabla. Obraz jest darem autora z 1947. Podoba mi sie, ze tego obrazu nie probowal sprzedac.
Ponizej
Martwa natura z lichtarzem, 1944
Muza 1935