opdar blog

Notre Dame de Paris, plein soleil, harmonie bleue

Wpisy z okresu: 5.2005

Złośliwiec

Brak komentarzy

Speceruje sobie wczoraj wieczorem. Zobaczyłem „żółtą” parę z wielkim psem. Pomyślałem „smacznego”.

Przerwa

Brak komentarzy

Opuściłem 26 kwietnia mieszkanie staruszki i byłem od tego czasu pozbawiony dostępu do netu. Dwa tygodnie opiekowałem sie pewnym sympatycznym, bardzo chorym panem. Jego żona Polka, była nadgorliwa, nie potrafiła znieść faktu,że on może tylko umierać. Denerwowało mnie,że wszystko co robiłem poprawiała, choć było lepiej niż po jej poprawieniu. Zresztą tak samo robiła ze sprzątaczką, innymi opiekunkami, osobami pilnującymi w nocy. Zrezygnowałem. Znajoma poleciła mnie do idealnej pracy; pracuje w dzień z przesympatyczną staruszką, diabetyczką, zarabiam przesympatyczne pieniądze, szukuje jej jeść i jestem w pokoju obok, żeby być. Mieszkanie znajduje sie obok najwspanialszego parku na świecie,prawdziwego kawałka raju (czekam na przepiekną pogode, żeby zrobić galerię zdjęć)… Niestety, 5 lipca wraca z Nowej Kaledonii jej syn emeryt i nie bedę potrzebny; bajka sie skończy…

Malmaison

Brak komentarzy

  Urodzona 23 czerwca 1763 na Martynice, Marie-Joseph-Rose de Tacher de la Pagerie poślubiła wicehrabiego Aleksandra de Beauharnais w Paryżu w 1779. Z tego związku narodziło sie dwoje dzieci Eugeniusz i Hortensja. Podczas rewolucji wicehrabia został uwięziony, a na kilka dni przed upadkiem Robespierra ściety. Józefina stała sie jedną z najbardziej wpływowych osób za Dyrektoriatu; zachwyciła młodego genarała Bonapartego, którego poślubiła w 1796. Towarzyszyła mu w błyskotliwej karierze i jej ukoronowaniu korona cesarska. Poźniej pojawiły sie problemy (starsza od Napoleona nie mogła mu dać dziecka) i rozwód w 1809.

XVII-wieczny pałac zwany Malmaison, Józefina kupiła 21 kwietnia 1799. Po powrocie z Egiptu Bonaparte potwierdził sądownie zakup i jako Pierwszy Konsul często tu przebywał. Spedzał tu wszystkie końcówki tygodnia (wtedy dziesięciodniowego). Przystosowanie budynku powierzył architektom Percier i Fontaine. Za Cesarstwa Josephine kontynuowała upiekszanie posiadłosci, zwlaszcza 6 hektarowego parku. Znalazła tu odbicie jej skłonnośc do posągów, rzeczek i kaskad, wyjątkowych drzew (cedr zwany Marengo) i róż. Od 1805 pracami kierował architekt L. M. Berhault. Po rozwodzie osiadła całkowicie tutaj. W 1814 nawiązała kontakt ze zwyciezkimi władcami, zwłaszcza Aleksandrem I, którego przyjęła tu na krótko przed śmiercią wskutek przeziębnięcia 29 maja 1814.
Po Waterloo Napoleon przybył tu przed udaniem sie na wyspe Aix, skąd wyruszył na Św. Helenę.
Posiadłośc stała sie wlasnością księcia Eugeniuszade Beauharnais, ale wdowa po nim nie była w stanie jej utrzymać i sprzedała ja w 1828. Było wielu włascicieli później, wśród nich Napoleon III. W koncu filantrop Daniel Iffla, zwany Ozyrysem, ofiarował je Państwu, które w 1906 otwarło muzeum.
Nad wejsciem kobiety róznych narodów. Na parterze na prawo od westybulu sala bilardowa,na lewo jadalnia.
Za nimi, na skrzydlach budynku znajdowały sie biblioteka i sala muzyki.
Na pierwszym piętrze, nad biblioteką, znajdowały sie pomieszczenia cesarza. Sa one obecnie wzbogacone przez zakupione później pamiątki, liczne portrety. Choć zdjęcie z lewej przedstawia sypialnie cesarza, to jednak wyposażenie pochodzi głównie z wyburzonego pałacu Tuilerie. Łoże było własnością ksiecia Eugeniusza. Nad łożem Pierwszy Konsul pędzla Sauvage. Za jednym z krzeseł porcelanowa umywalnia ze słynnej manufaktury w Sevres. Z prawej salon cesarza. Pierwszy Konsul Grossa, a po bokach książe Eugeniusz i Lucjan Bonaparte. Nizej biusty Letycji, matki cesarza i Pauliny Borghrse- jeden zasłoniety przez kwiaty.
Po wizycie przeczytałem że znajduje sie w Malmaison słynny obraz Davida „Przekroczenie Alp”, ale albo przeoczyłem albo go przenieśli. Sfotografowałem obraz Grosa (o którym pisałem przy koronacji), jedną z szaf z białą bron noszoną przez Napoleona (tą szpicrute na dole nosił kapitan Bonaparte) i domowe ubranie cesarza.
Przeciwległe skrzydło piętra zajmowały pomieszczenia Józefiny. Przewodnik wspomina o jej toalecie i buduarze- nie sfotografowałem ich. Ciekawsza sie wydała jej porcelanowa zastawa stołowa.
W tym łożu cesarzowa wydała ostatnie tchnienie . Duża część wyposażenia pochodzi z czasów Napoleona III
Na drugim piętrze znajduje sie gardoroba Józefiny, również jeden z jej płaszczy,ozdoby głowy, rzcey związane z jej dziećmi.tam również są eksponowane wystawy czasowe.
Na skraju parku znajdujesie mniejszy pałac de Bois Preau. Według starego przewodnika znajdują sie tam pamiątki po Napoleonie II, królu Rzymu, Orlątku. Nie wiem, było zamknięte


  • RSS